บทที่ 61 รักผมแบบนี้ตลอดไปได้มั้ย

เช้าวันรุ่งขึ้น

แสงแดดอ่อนๆ ส่องผ่านม่านมู่ลี่เก่าๆ เข้ามาในห้อง ยศภัทรค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมา ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วร่างกาย                                                           

"น้ำ..."                                                             

เขาครางเสียงแหบแห้ง

ร่างเล็กที่ฟุบหลับอยู่...