บทที่ 78 หมาป่าที่เสียสติ

ตกค่ำ...

ท่ามกลางความมืดมิดที่มีเพียงแสงสลัวจากตะเกียงน้ำมันก๊าด อลิชานั่งเอนหลังพิงหมอนขวานอยู่บนเตียงไม้ไผ่ มือบางเปิดสมุดบันทึกเล่มเล็กที่เธอใช้จดบันทึกพัฒนาการของลูกน้อยและเตรียมแผนการสอนสำหรับวันพรุ่งนี้

หญิงสาววางปากกาลง เลื่อนมือมาลูบหน้าท้องที่เริ่มนูนขึ้นมาเบาๆ รอยยิ้มละมุนผุดขึ้นบนริมฝีป...