บทที่ 25 สงครามประสาท

วิษณุลมหายใจสะดุดกะทันหันเมื่อใบหน้าสวยจัดอยู่ห่างไปเพียงไม่ถึงคืบ เขาได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นรัวอย่างน่าอับอาย ภาพความขาวเนียนในชุดคอกระเช้าเมื่อวานซ้อนทับกับความเย้ายวนในชุดสูทตรงหน้าจนแทบคลั่ง

“ทำงานของคุณไป ปานชีวา!”                                    

เขาเค้นเสียงไล่ พยายามซ่อนความหวั่นไหว ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ