บทที่ 10 อาจารย์เถื่อน EP.10 ทะเบียนสมรส

“ห๊ะ.../เดียร์” แรมและเข้มเอ่ยด้วยสีหน้าตกใจสุดๆ ราวกับไม่เชื่อสิ่งที่ได้ฟังจากปากนาเดียร์ ส่วนคาร์เรนนั่นเขาไม่มีท่าทีตกใจกับสิ่งที่ได้ฟังจากปากของเธอ

ใบหน้าอันหล่อเหลากระตุกยิ้มด้วยท่าทีพอใจสุดๆ

“ตามนั่นแหละ”

“เดียร์ ลูก” แรมถึงกับไม่เชื่อหู

“ฉันคิดดีแล้วจ๊ะพ่อ” นาเดียร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

“งั้นพรุ่งนี้เราไปที่อำเภอกัน” เขาเอ่ยพลางหลุดยิ้มให้กับเธอ

ด้านเข้ม ไม่อยากจะเชื่อคำพูดของนาเดียร์นัก แต่ก็เป็นไปแล้ว

‘บทจะง่ายไม่ดื้อ ไอ้เดียร์มันก็ง่ายวะ’ เข้มได้แต่คิด แต่นั้นก็ยินดีที่นาเดียร์คิดได้ ยอมแต่งงานกับคุณคาร์เรนยังดีกว่าตกเป็นขี้ปากชาวบ้าน ปล่อยให้คนอื่นนินทาไปแบบนี้

สัปดาห์ต่อมา

@บ้านคาร์เรน กรุงเทพมหานคร

ด้านนาเดียร์หลังจากที่ฉันตกลงปลงใจ แต่งงานเพื่อสยบข่าวลือ แต่งเพื่อให้พ่อสบายใจนั้น หลังจากวันนั้นฉันกับคุณคาร์เรนเราก็จดทะเบียนสมรสกัน ไม่อยากจะเชื่อ ระยะเวลาเพียงแค่ไม่กี่วัน สถานะฉันตอนนี้คือไม่โสดและมีสามีทางนิตินัยเป็นสามีเป็นตัวเป็นตนแล้ว ซึ่งวันนี้เป็นวันแรกที่ฉันย้ายมาอยู่ที่บ้านของเขา และทำหน้าที่เป็นภรรยา

นาเดียร์รู้สึกกังวลไม่น้อยที่ฉันต้องมาอยู่บ้านคุณคาร์เรน หลังจากที่เดินทางจากเขาใหญ่มาที่บ้านคุณคาร์เรน ใช้เวลา 3 ชั่วโมง ก็มาถึงที่บ้านของเขา

ร่างบางในชุดเสื้อยืด กางเกงขายาวใส่สบายเดินถือกระเป๋าใบใหญ่เพียงใบเดียว เดินตามสามีเข้าบ้าน ซึ่งเป็นบ้านเดี่ยวสไตล์โมเดิร์นหรูหราลักชัวรี่ พอๆกับเจ้าของบ้านนั้นแหละ

“ห้องของเธออยู่ทางขวามือ” เสียงเข้มของคาร์เรนเอ่ยกับคนตัวเล็ก ขณะที่เธอเดินตามตูดเขาเข้ามาในบ้าน ทว่าเมื่อเขาเอ่ยมาเช่นนั่น

นาเดียร์ถึงกับชะงัก แม้จะอดแปลกใจไม่ได้ที่เขาไม่ยอมร่วมห้องกับเธอ แต่นั้นก็ราวกับถูกรางวัลใหญ่ นาเดียร์หลุดยิ้มด้วยสีหน้าพอใจสุดๆ

“ส่วนนี้ คือห้องส่วนตัวของฉัน” ที่ติดกับห้องของเขา

“ค่ะ...” นาเดียร์พยักหน้ารับ แต่นั้นเธอก็ไม่ได้เอ่ยปากถามอะไรเขา

“ขาดเหลืออะไรก็บอก คนนี้ป้าสาย เป็นแม่บ้านที่นี่ ส่วนนี้ป้าสายครับ นาเดียร์ สมาชิกใหม่ของบ้าน” คาร์เรนแนะนำเพียงเท่านี้ ส่วนฐานะอะไรนั้นเขาไม่ได้เอ่ยกับป้าสายต่อ

ทว่าพอคอยหลังป้าสายไปแล้วนั้น คาร์เรนเหลือบมองคนตัวเล็กที่ถือกระเป๋าเข้าห้อง นาเดียร์จ้องมองคาร์เรนด้วยท่าทีสงสัย

“ทำไม เสียใจเหรอ ที่ฉันไม่ยอมร่วมหอกับเธอ”

“หึ...ฉันเปล่านะคะ ฉันรู้ค่ะ ว่าคุณยอมแต่งงานกับฉันเพราะอะไร” ในเมื่อเขาอยากแต่งงานกับฉันเพื่อหนีแฟนเก่าของเขา ส่วนฉันเองแต่งงานเพื่อสยบข่าวลือ แบบนี้ถือว่าต่างฝ่ายต่างได้ประโยชน์ แต่ความเป็นอิสระของเรายังคงเหมือนเดิม

“เธอรู้...” เขาถามเธอด้วยสีหน้าสงสัย

“คุณแต่งงานเพื่อหนีแฟนเก่า ส่วนฉัน แต่งงานเพื่อสยบข่าวลือ ถือว่าเราเจ๊ากัน” เธอเอ่ยหน้าตาเฉย ด้วยท่าทีสีหน้าหมั่นไส้สุดๆ

“ใช่ไหมละ”

“หึ...ฉลาดนิ” ต่อหน้าพ่อลุงเข้มเขาดีกับเธอ แต่พอมาถึงกรุงเทพเท่านั้นแหละ ยังกะคนละคนแหนะ แต่นั้นใช่ว่านาเดียร์จะคิดสนใจ

‘แยกห้องนอน นั้นคือสวรรค์ของเธอแล้ว’ ถึงจะมีทะเบียนสมรส นั่นใช่ว่าเธอจะพร้อมทำหน้าที่ของภรรยา พอคอยหลังคาร์เรนออกจากบ้านไปแล้วนั้น

นาเดียร์เดินสำรวจห้องนอนของเธอ ร่างบางล้มตัวลงบนเตียงนอน ด้วยท่าทีเหนื่อยล้า เนื่องจากนั่งรถมานาน 3 ชั่วโมงกว่า ทว่าขณะเสียงรถของคาร์เรนบรึ้นรถออกจากบ้านไปแล้วนั้น

!! ฟู่...!! โล่งอกไปที ที่ฉันไม่ต้องทำหน้าที่ภรรยา แถมเขายังไม่อยู่บ้านอีก นี้สิสิ่งที่ฉันต้องการ

!! หึ หึ !! ระบายยิ้มไปหนึ่งกรุบใหญ่

~ สัปดาห์ต่อมา ~

นาเดียร์หลังจากที่ฉันใช้ชีวิตที่บ้านของคุณคาร์เรนมา 1 สัปดาห์ มีทั้งสุขทั้งทุกข์เหงาปะปนกัน จะว่าไม่เหงาก็คงจะไม่ใช่ ตั้งแต่วันที่เรากลับจากเขาใหญ่ นี้ผ่านมา 1 สัปดาห์เต็มๆ ที่ฉันไม่เห็นหน้าเจ้าของบ้าน หลังจากเขาสั่งฉันเสร็จสับวันนั้นเขาก็บรึ้นรถออกจากบ้าน ยังไม่โผล่หน้ามาให้เห็น แต่ก็ดีนะเหมือนกัน วันนี้ฉันเป็นเจ้าของบ้าน

ทว่าขณะที่นาเดียร์นั่งทานข้าวเพียงลำพังนั้น กับมีเสียงรถวิ่งเข้ามาจอดภายในบ้าน ร่างบางชะเง้อคอ แต่กับไม่ใช่รถของคนที่เธอกำลังเฝ้ารอเขามาตลอดหลายวัน

“สงสัย คุณผู้หญิงมาถึงแล้วน่ะค่ะ ป้าขอตัวก่อนนะคะ” ป้าสายหันมาเอ่ยกับฉัน

“นอกจากคุณคาร์เรน เดียร์ แล้วยังมีใครอยู่ที่บ้านหลังนี้อีกเหรอคะ” นาเดียร์ถามป้าสายด้วยสีหน้าสงสัย ตลอด 1 สัปดาห์ที่ผ่านมา ฉันไม่เห็นใครที่บ้านหลังนี้ จะมีก็แต่ฉันและป้าสายที่เป็นแม่บ้านนี้แหละ

“คุณผู้หญิง ท่านไม่ได้พักที่บ้านหลังนี้หรอกค่ะ แค่แวะมาที่นี้เป็นครั้งคราว เท่านั้น” ถึงสายใจจะไม่ทราบข้อมูลที่แน่ชัด นาเดียร์เป็นลูกเต้าเหล่าใครนั่น แต่นั้นก็อดเอ็นดูเด็กสาวที่เจ้านายหนุ่มหิ้วเข้าบ้านไม่ได้ และที่คุณผู้หญิงพึ่งกลับจากต่างประเทศ ด่วนมาที่นี่ก็คงไม่พ้นเรื่องผู้หญิงของลูกชายหัวแก้วหัวแหวนนี้แหละ

30 นาทีต่อมา

ด้านนาเดียร์ นี้เป็นครั้งแรกที่ฉันเจอคุณแม่ของคุณคาร์เรน ถึงท่านจะใจดีไม่ได้ดุด่าอะไร แต่นั้นก็อดเป็นกังวลไม่ได้ ร่างบางในชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้น ตามสไตล์เด็กสาวชาวบ้าน นั่งก้มหน้าก้มตาบนโซฟา ตรงหน้าของคุณหญิงอุมาพร

“ตามสบายเถอะจ๊ะ หนูนาเดียร์” ด้านคุณหญิงอุมาพร แม้จะรู้สึกช็อกจากคำบอกเล่าของเด็กสาวตรงหน้า ว่าบุตรชายของตนตกลงปลงใจยกทะเบียนสมรสให้กับคนตรงหน้านี้แล้ว แต่นั้นก็อดแปลกใจไม่ได้ เรื่องใหญ่ขนาดนี้ทำไมคาร์เรนถึงไม่ปรึกษาเธอ ลูกชายกำลังคิดอะไรอยู่ ถึงแม้นาเดียร์จะเป็นแค่หญิงสาวชาวบ้านธรรมดา แต่ด้วยท่าทีกิริยามารยาทที่อ่อนน้อมถ่อมตน ทำให้อุมาพรนั้นทั้งรักและถูกชะตา ไม่คิดรังเกียจลูกสะใภ้บ้านนอกอย่างเธอ