พันธะเสน่หาอาจารย์เถื่อน

ร่างบางใบหน้าสวยหวานละมุน นาเดียร์ ในชุดเสื้อยืดสีขาว สวมทับด้วยกางเกงยีนส์ขาสั้นเหนือเข่าเพียงเล็กน้อย ใบหน้าสวยหวานละมุนแต่งแต้มเครื่องสำอาง ราคาหลักร้อย ปากนิดจมูกหน่อยพอทุกอย่างมารวมบนตัวฉัน จัดว่าสวยใสมีเสน่ห์อันน่าค้นหาในระดับหนึ่ง และก็ฉันนี้แหละที่เคยชนะการประกวดนางนพมาศประจำอำเภอ 3 ปีซ้อน นี้ไม่ใช่คนหลงตัวเองนะ แต่ที่พูดๆมานี้คือเรื่องจริงล้วนๆ

ช่วงนี้เป็นช่วงปิดเทอม ฉันได้กลับมาใช้ชีวิตที่บ้านเกิดที่เขาใหญ่ ส่วนครอบครัวฉันรวยไหมก็ไม่จัดว่ารวย เรียกว่าฐานะปานกลาง ครอบครัวฉันเป็นเพียงชาวสวนธรรมดา ที่พอมีตังส่งลูกสาวอย่างฉันเรียนมหาวิทยาลัยในเมืองกรุงได้แค่นั้นแหละ

และที่ฉันแต่งตัวแบบนี้ วันนี้ฉันมีนัดกับไออุ่นน้องสาวข้างบ้าน พอฉันลงมาจากบ้าน ฉันก็เจอกับไออุ่นที่มารอฉันที่บ้านเป็นที่เรียบร้อย

“แหมมพี่เดียร์ แค่จะไปรีสอร์ตนี้พี่จะแต่งสวยเกินหน้าเกินตาฉันไปไกลแล้วนะพี่” พอออกจากบ้านมา ไออุ่นเด็กวัย 14 ปลายๆก็ทักทายฉัน ซึ่งวันนี้ฉันและยัยไออุ่นได้บัตรกิ๊ฟวอชเชอร์มาจากผู้ใหญ่ใจดีอย่างพี่น้ำสวย ลูกพี่ลูกน้องของยัยไออุ่น ทำให้วันนี้เราสองคน ต้องไปใช้สิทธิ์พิเศษ นอนรีสอร์ตอันหรูหราระดับ 6 ดาวซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้านฉันนัก ไม่ไกลแต่ก็ไม่เคยไป นี้แหละครั้งแรกตื่นเต้นสุดๆไปเลย

“ตั้งแต่กลับจากกรุงเทพ พี่ไม่ได้ออกจากบ้านไปไหน นานๆจะออกจากบ้านทีก็ต้องมีบ้างสิวะ” นาเดียร์หันไปเอ่ยกับเด็กสาวที่ยืนฉีกยิ้มแฉ่งให้เธอ

“จ้า งั้นวันนี้ฉันยอมให้พี่เดียร์ สวยกว่าวันหนึ่ง จริงไหมจ๊ะ ลุงแรม” ลุงแรมที่ยัยไออุ่นกำลังเอ่ยถึงคือพ่อฉันเอง พ่อที่พึ่งกลับออกมาจากสวนพอดี

“เดียร์ นั่นเราจะไปไหนละลูก” ชะแรม ชายหนุ่มวัยห้าสิบปลายๆ เหลือบมองลูกสาว ซึ่งไม่ชินกับการแต่งตัวกางเกงขาสั้น ที่ยาวเพียงไม่กี่คืบของลูกสาวนัก

“ไออุ่นได้บัตรเข้าพักที่รีสอร์ตฟรีมาจ๊ะ อุ่นเลยมาชวนพี่เดียร์ไปพักผ่อนด้วยน่ะจ๊ะ ลุงแรมไม่ว่าอะไร ใช่ไหมจ๊ะ”

“ลุงจะว่าอะไรเอ็งละไอ้อุ่น นี้ก็จะค่ำแล้ว พ่อว่าเดียร์รีบพาน้องไปเถอะ อย่าไปค่ำนักสิลูก แถวนี้จิ๊กโก๋มันเยอะ ”

“จ๊ะพ่อ งั้นเดียร์ไปละนะ” เอ่ยจบนาเดียร์ก็คว้ารถเวสป้าคู่ใจ โดยมีไออุ่นนั่งซ้อนท้ายเกาะเอว ทั้งสองสาวมุ่งตรงมายังรีสอร์ตที่ทั้งสองจะเข้าพัก ไม่นานก็มาถึงที่หมาย

@เอสตั้น รีสอร์ตเขาใหญ่

“ว้าวพี่เดียร์ อุ่นไม่คิดว่า ที่นี่จะบรรยากาศดี วิวสวย หรูหรา สมคำล่ำลือถึงเพียงนี้” ซึ่งไม่แปลกใจที่ไออุ่นจะคิดเช่นนั้น เพราะนี้ก็เป็นครั้งแรกที่ฉันเข้าพักที่รีสอร์ตระดับ 6 ดาว ซึ่งถ้าไม่ใช่ของฟรี งานนี้ฉันคงไม่มีปัญญาเข้าพักที่นี่ อย่างมากฉันก็แค่ขับรถผ่าน เพราะราคาเข้าพัก 1 คืน แรงพอกับค่าใช้จ่าย ค่ากิน ฉันได้ทั้งเดือน

“หรูมาก จนพี่ไม่กล้านอนแหนะ” ที่นอนนุ่มเด้งดึ๋ง

“นั้นน่ะสิ คืนนี้อุ่นจะหลับลงไหม หรูเกิ้น”

“มองไปทางไหน ก็มีแต่พวกผู้ดีกันทั้งนั้น อย่างเรานี้เทียบไม่ติดเลย” ไออุ่นเหลือบมองสภาพตัวเอง

“เราก็ดูดีในแบบของเราไง ไม่จำเป็นต้องเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนพวกนั้นหรอกน๊า” ฉันเอ่ยกับไออุ่น

“ถ้าเอาไปเปรียบแบบนั้น เราไม่มีทางพอใจตัวเองหรอก จริงไหม”

“ก็จริงอย่างที่พี่เดียร์พูด”

“คืนนี้นอนคนเดียวได้ใช่ไหม หรือจะนอนกับพี่” นาเดียร์เอ่ยถามเด็กสาว

“อุ่นได้สิทธิมา 2 ห้อง เราก็ต้องนอนคนละห้องสิพี่เดียร์จ๋า เรื่องนอนไม่ต้องเป็นห่วงอุ่นหรอกจ้า ห้องพักหรูหรา สะดวกสบายมากแบบนี้ สบายมากจ้า”

เอ่ยจบ เด็กแสบอย่างไออุ่นก็เดินลากกระเป๋าเดินทางใบเล็กไปยังอีกห้อง ซึ่งเป็นห้องที่ติดกับห้องพักของฉันนั้นเอง

ด้านนาเดียร์หลังจากแยกย้ายกับไออุ่น ฉันอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ร่างบางในชุดเดรสลายดอกไม้สีฟ้าอ่อนๆ ก็ออกไปเดินชมวิว รับบรรยากาศในยามค่ำคืน และก็ไม่พลาดที่จะเซลฟี่เก็บภาพและบรรยากาศสวยๆ ไว้อวดเพื่อนๆ ก่อนที่จะกลับเข้าห้องพัก ฉันก็เช็คอินด้วยภาพที่ฉันเลือกมาลงโซเชียลไปหนึ่งกรุบใหญ่ๆ

อีกด้านภายในรีสอร์ตเอสตั้น คาร์เรน เดล ชายหนุ่มร่างสูงในชุดสูดสีเข้ม หนุ่มใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตร เบ้าหน้าฟ้าประทานงานดี วัยยี่สิบเจ็ดปีย่างยี่สิบแปด ดีกรีหนุ่มนักเรียนนอก อาจารย์หนุ่มสุดฮอตแห่งมหาวิทยาลัยชื่อดัง พวงด้วยตำแหน่ง CEO บริษัท SCE ซึ่งเป็นธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ หนุ่มรูปงามเป็นที่หมายปองของสาวๆ ไม่เว้นแม้กระทั่งอัญญา ไฮโซสาวสวยชื่อดังที่หวังครอบครองทั้งกายและหัวใจของคาร์เรน ถึงแม้อัญญาจะมีสามีเป็นตัวเป็นตนแล้ว แต่กับอดีตคนรักเก่าอย่างคาร์เรน ซึ่งเป็นรักแรกของเธอก็ทำให้อัญญานั้นมิอาจลืมคนรักในอดีตอย่างเขาได้

ภายในห้องพัก 304 ที่ทั้งสองร่างกำลังพลอดรักกอดรัดฟัดเหวี่ยงคนบนเตียงไซส์ขนาดใหญ่ โดยไม่สนว่าผิดหรือถูก

“ญ่าคิดว่าคืนนี้ คุณจะไม่มาตามนัดญ่าแล้วค่ะ” ร่างบางใบหน้าสวย ริมฝีปากแดงยกยิ้มด้วยสีหน้าพอใจสุดๆ เมื่ออดีตคนรักเก่านั้นสานสัมพันธ์ต่อกับเธอ

“ทำไมคุณถึงคิดแบบนั้นละครับ ทั้งที่ระหว่างเราไม่มีอะไร ทำให้ผมลืมคุณได้เลยสักครั้งเดียว” เอ่ยจบจมูกโด่งคมสันของคาร์เรน ปักเข้าซอกคออ่อนของอัญญา เขาไม่คิดจะปฏิเสธสิ่งที่เธอมอบให้ เพียงเพราะความอารมณ์ความใคร่ ของเขาและเธอล้วนๆ ในเมื่อเธอเสนอตัวให้เขาถึงที่ มีหรือที่คนอย่างคาร์เรนจะกล้าปฏิเสธ ในเมื่อเนื้อชิ้นหวานวางอยู่ตรงหน้า เสือร้ายอย่างเขาก็พร้อมตะครุบเหยื่อ

“คาร์เรน อื้อ...เบาๆ สิคะ” อัญญ่าบิดเร้าส่ายไปทั้งตัว เมื่อถูกริมฝีปากหยักหนาของคาร์เรน รุกล้ำบริเวณลำคอและไซร้ต่ำลงมาบริเวณหน้าอก แต่แล้วความสุขตรงหน้าของทั้งคู่ก็ต้องจบลง เมื่อเสียงที่ดังมา

“ไอ้เท่ มึงเห็นไหม กูว่ากูเห็นนายหญิงมาทางนี้แหละ” น้ำเสียงอันคุ้นหูที่เร็ดรอดเข้ามาภายในห้อง ขณะที่อัญญากำลังมีความสุข ปลดปล่อยน้ำเสียงอันเร้าร้อนผ่านริมฝีปากเรียวบาง

!! พรึ่บ !! มือเรียวของอัญญาผละคาร์เรนออกจากตัว ขณะที่เขาและเธอกำลังปรนเปรอมอบความสุขให้ซึ่งกันและกัน ทำให้การขึ้นสวรรค์ลับๆ ในครั้งนี้ของทั้งคู่เป็นอันต้องยุติลง

“อัญญา นี้คุณ” คาร์เรนต่อว่าอดีตคนรักด้วนน้ำเสียงหงุดหงิด อีกนิดจะได้เสียบแล้ว ทว่าลูกน้องของชัยสิทธิ์ดันตามมา

“ฉันไม่มีเวลาแล้วค่ะ ลูกน้องของชัยสิทธิ์ กำลังตามฉันมา ถ้าคุณยังอยู่ที่นี่ ญ่าเกรงว่าคุณจะเป็นอันตรายเปล่าๆ ” เอ่ยจบ มือเรียวหยิบขุดของเธอขึ้นมาสวมใส่อย่างเรียบร้อย ขณะที่สีหน้าคาร์เรนเองก็พลอยหมดอารมณ์

“ขอโทษที่ฉันต่อกับคุณไม่ได้ ไว้วันหลังญ่าจะทบต้นทบดอกให้นะคะ แต่วันนี้ คุณต้องไปจากที่นี่ก่อน ถือว่าญ่าขอร้อง นะคะคาร์เรน ได้โปรดเชื่อญ่าสักครั้งนะ” อัญญาอ้อนวอนคนรักเก่า ขืนคาร์เรนยังดื้อรั้นจะอยู่ที่ห้องกับเธอต่อเกรงว่าเขาจะตกอยู่ในอันตราย แบบนั้นไม่ดีแน่ เพราะต่างรู้กันดีกับความสัมพันธ์ลับๆ ระหว่างเธอกับอดีตคนรักอย่างคาร์เรนนั้นคืออะไร

20 นาทีต่อมา

ด้านคาร์เรนหลังจากออกจากห้องพักของอัญญามาแล้วนั้น

[เป้ อยู่ไหน มึงมารับกูที่เอสตั้น เดี๋ยวนี้เลยนะโว้ย] เมื่อสั่งความลูกน้องเสร็จ ทว่าขณะที่คาร์เรนจะไปยังที่หมายนั่น

“เชี่ย...นั้นไง เป็นอย่างที่นายใหญ่คิดไว้ไม่มีผิด” เสียงของชายชุดดำที่ดังเข้ามาในหู เมื่อเป็นเช่นนั้น คาร์เรนจึงไหวตัวหาทางเอาตัวรอด แต่ทางไหนที่เขาจะเอาชีวิตรอดจากการถูกไล่ล่าจากลูกน้องของชัยสิทธิ์ได้นั้น

“ลูกพี่ มันอยู่ตรงนั้น” เสียงที่ดังมา ทำเอาคาร์เรนวิ่งหนีแทบไม่คิดห่วงชีวิต

!! ก๊อก !! แต่แล้วความหวังกับริบรี่ เขามองไปทางไหนก็มืดมนไปหมด

!! ก๊อก ก๊อก !! คาร์เรนสาวเท้าวิ่งด้วยความเร็ว จนกระทั่งมาถึงห้อง 418 ทว่าขณะที่เขาสาวเท้าหนีลูกน้องชัยสิทธิ์นับสิบคนนั่น

!! ตึก...!!

ร่างสูงชนเข้ากับหญิงสาวคนหนึ่งที่เธอดันเปิดประตูออกมา นั่นราวกับสวรรค์เปิดทางให้เขา

นาเดียร์ที่เปิดประตูออกจากห้อง แต่แล้วกับต้องชะงักเมื่ออแค่เดินออกจากห้องไม่ถึงสองก้าว ทว่าร่างบางกับปะทะชนเข้ากับร่างหนาของใครบางคน

“โอ้ย...”เสียงหวานที่เปล่งออกมา ทว่ากับถูกมือหนาของชายหนุ่มแปลกหน้าปิดเสียงด้วยมือของเขา ดวงตาเรียวสวยเปิดกว้างด้วยท่าทีตกใจสุดๆ นาเดียร์ไม่ได้ตกใจที่ถูกชายแปลกหน้าปิดเสียงของเธอ แต่ฉันช็อกกับความหล่อเหลาของผู้ชายคนนี้ต่างหาก

‘โอ้... พระเจ้าหล่อมาก หล่อจนแทบจะช็อกตายลงตรงนี้’ หล่อมากหล่อเหมือนไม่ใช่คน เขาเหมือนภาพวาดนิยายเจ้าชายมาเฟียที่ฉันชอบอ่านเลย

“ถ้าไม่อยากตาย ก็ทำตามคำสั่งฉัน”

ฝากอาจารย์คาร์เรน หล่อร้ายๆ ไว้ในอ้อมอกอุ่นๆ สาวๆ ด้วยนะคะ