บทที่ 6 อาจารย์เถื่อน EP.6 รับผิดชอบในสิ่งที่ทำ

ด้านคาร์เรนถึงเขาจะไม่ใช่คนดีอะไร แต่ในเมื่อเรื่องตาละปัดเช่นนี้แล้ว เขาเองก็ไม่ได้นิ่งนอนใจ ทว่าหลังจากทราบเรื่องจากสายใจ ร่างสูงก็บรึ้นรถมาที่บ้านของชะแรมเพื่อมาเคลียร์ปัญหาที่เกิดขึ้น

นาเดียร์หลังจากที่กลับมาจากทำบุญที่วัด ร่างบางก็ขังตัวเองอยู่ภายในห้องเงียบๆ เพียงลำพัง

“ไม่ใช่เรื่องจริง แต่ทุกคนกับเอาฉันไปพูดเสียๆหายๆ ” แบบนี้ฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน สำหรับฉันไม่เท่าไหร่หรอกแต่พ่อฉันนี้สิ พ่อโกรธฉันมากที่ถูกชาวบ้านนินทา

!! เห้ย...!! ฉันเองก็ไม่รู้จะจัดการกับเรื่องที่เกิดขึ้นยังไง ตอนนี้มันมึนๆไปหมด ทว่าขณะที่ฉันครุ่นคิดอะไรเพียงลำพังนั้น

“เดียร์ลูก มีคนมาหาน่ะ” เสียงชะแรมเอ่ยกับลูกสาว

“จ๊ะ พ่อ”

ทว่าขณะที่ร่างบางเดินออกมาจากบ้าน สายตากับสะดุดเข้ากับร่างสูงอันคุ้นตาที่นั่งอยู่ม้านั่งหน้าบ้าน กับพ่อของฉันและลุงเข้ม

“มาทำไม” นี้ไม่ใช่เพราะเขาคนเดียวรึ ที่ทำคนอื่นเดือดร้อนไปหมด

ด้านแรมที่เห็นท่าทีของลูกสาวเสียมารยาทกับแขกนั้น

“เดียร์ คุณคาร์เรน มีเรื่องจะคุยกับลูกน่ะ”

“เดียร์ว่าเดียร์ คุยจบแล้วนะ คุณกับฉันเราไม่มีเรื่องอะไรเกี่ยวข้องกันค่ะ เรื่องที่เกิดขึ้นเป็นเพียงแค่เข้าใจผิดเท่านั้น” นาเดียร์สบตาคาร์เรนด้วยสีหน้าไม่พอใจ ที่เช้านี้เขามาที่บ้านของเธอ รู้ว่าเขามาเจรจาเรื่องที่ดิน แต่คนนิสัยเสียอย่างเขานี้หรือพ่อจะขายที่ให้ หึ...ฝันไปเถอะ

“แน่ใจเหรอ ว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิด แต่ที่ผมจูบคุณ และเราร่วมรักกันคืนนั้นผมตั้งใจ” นาเดียร์ที่ไม่คิดว่าเขาจะกล้าเอ่ยคำหยาบๆเช่นนั่นต่อหน้าพ่อของเธอและเข้ม ร่างบางถึงกับอ้าปากค้าง ใบหน้าสวยแดงละเลือดท่าทีโกรธโมโห ร่วมรักหรือ นี้เขาสติดีอยู่หรือเปล่า

“นี้ คุณอย่าพูดจ้ามั่วๆสิ คุณเองก็รู้ ฉันกับคุณเราไม่เคยรู้จักกันมาก่อน” นาเดียร์ตะเบ่งเสียงด้วยท่าทีไม่พอใจสุดๆ ที่คาร์เรนทำเหมือนว่าเราทั้งสองสนิทสนมกันมานาน รู้จักกันมาตั้งแต่ชาติปางก่อน ทั้งที่วันนั้นเขายังคงปากร้ายพูดจาดูถูกเธอ

“ไหนๆ เรื่องราวก็มาถึงขนาดนี้แล้ว ผมต้องขอโทษทางคุณแรม และคุณนาเดียร์ด้วยนะครับ ส่วนเรื่องที่เกิดขึ้น ทางคุณนาเดียร์เป็นฝ่ายเสียหาย ผมเองก็ยินดีที่จะรับผิดชอบกับเรื่องที่เกิดขึ้น”

“รับผิดชอบ/รับผิดชอบ” แรม นาเดียร์ เข้ม ทั้งสามหลุดเสียงพร้อมๆกัน

“คุณ จะรับผิดชอบลูกสาวผมยังไง” แรมถามเสียงเข้ม แน่นอนคาร์เรนคือตัวต้นเหตุทำให้ลูกสาวของเขาตกเป็นขี้ปากชาวบ้าน ไม่แปลกที่แรมจะไม่ชอบขี้หน้าคาร์เรน

“แต่งงาน”

“แต่งงาน/แต่งงาน”

ไม่ใช่เพียงแค่แรม เข้มที่ตกใจกับสิ่งที่ได้ฟังจากปากของคาร์เรน

ด้านนาเดียร์เองก็ตกใจกับคำพูดของคาร์เรนเช่นกัน แค่จูบกันนี้ถึงขั้นต้องแต่งงานกับเขาเลยเหรอ เขาต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ

“นี้ คุณพูดอะไรออกมา ยังสติดีอยู่หรือเปล่า”

“ผมพูดจริง ผมขอรับผิดชอบในสิ่งที่ผมได้ล่วงเกินคุณ” คาร์เรนเอ่ยหน้าตาย นั้นทำเอานาเดียร์แทบช็อก ล้มทั้งยืน และดูเหมือนว่าเขาจะยืนยันคำเดิมซะด้วยสิ

นาเดียร์เหลือบมองหน้าบิดา ให้ตายสิ ฉันจะทำยังไงดี ดูเหมือนว่าก่อนหน้านี้พ่อฉันไม่ชอบขี้หน้าเขา แต่พอเขาขอรับผิดชอบ พ่อเห็นดีเห็นงามไปกับเขาแบบนั้นไม่ดีแน่

เมื่อเป็นเช่นนั้นนาเดียร์จึงขอคุยกับคาร์เรนตามลำพัง

นาเดียร์เลือกที่จะออกมาคุยกับคาร์เรนที่สวนหลังบ้าน

“ทำไมคุณ บอกพ่อฉันไปแบบนั้นละคะ ในเมื่อฉันและคุณเราไม่ได้มีอะไรกัน” นาเดียร์เป็นฝ่ายเปิดประเด็นก่อน ถึงฉันจะตกเป็นขี้ปากชาวบ้าน แต่ก็ไม่คิดจะแต่งงานกับเขาหรอกนะ

“ผมแค่อยากจะรับผิดชอบ คุณชอบเหรอ ที่มีคนเอาเรื่องของเราไปนินทา”

“ไม่มีใครชอบหรอกค่ะ”

“แต่ถึงยังไง ฉันยังเด็กยังไม่คิดจะแต่งงาน”

“คุณมีเรื่องคุยกับฉันแค่นี้ใช่ไหมคะ ถ้างั้นคุณก็กลับไปเถอะ” ทว่าขณะที่ทั้งสองคุยกันอยู่นั้น คาร์เรนและนาเดียร์กับไม่รู้เลยมีบุคคลที่สามนั้นแอบฟัง

ด้านแรมและเข้ม ทั้งสองใจจดใจจ่อรอฟังคำตอบจากปากคาร์เรนและนาเดียร์ ขณะที่แรมรอนาเดียร์ที่หน้าบ้านนั้น

“พี่แรม ถ้าไอ้เดียร์แต่งงานกับคุณคาร์เรนจริง ก็ดีนะพี่ มีลูกเขยคนเมืองกรุง จะได้มีไอเดียมาพัฒนาหมู่บ้านของเรา อีกอย่างไอ้เดียร์เองไปอยู่เมืองกรุง ห่างอกพ่อแม่จะได้มีคนดูแล”

“เรื่องนี้ฉันไปบังคับ ลูกไม่ได้หรอกเข้ม มันขึ้นอยู่กับยัยเดียร์”

“ก็จริง อย่างที่พี่พูดละนะ”

ทว่าขณะที่นาเดียร์กลับมาถึงบ้านนั้น สายตาทั้งสองคู่จับจ้องมายังเธอ นาเดียร์ไม่เอ่ยอะไรออกมา ร่างบางกับคว้ารถเวสป้าคู่ใจ ขับออกไปโดยไม่คิดจะสนใจคาร์เรนและพ่อของเธอ สายตาคมเข้มจับจ้องคนตัวเล็กขับรถออกไปจนกระทั่งลับตา

“เป็นไงบ้างครับคุณคาร์เรน ยัยเดียร์ ตกลงไหมครับ”

“เรื่องแบบนี้ คงต้องให้เวลาเธอหน่อย” คาร์เรนเอ่ยกับเข้มและแรม

“ผมเองก็บังคับลูกไม่ได้ เรื่องแบบนี้ขึ้นอยู่กับนาเดียร์ละครับ” แรมเอ่ยกับคาร์เรน

~ 2 วันต่อมา ~

นาเดียร์หลังจากที่ฉันปฏิเสธคุณคาร์เรนเรื่องการแต่งงาน ทว่าดูเหมือนว่าทุกอย่างจะดีขึ้น แต่เปล่าเลยกับเหมือนว่าเรื่องของฉันและเขานั้นดูแย่ลง หลังจากที่เขากลับไป คนในหมู่บ้านกลับนินทาฉันหนักขึ้นเรื่อยๆ ไม่พอวันนั้นที่เราคุยกันในสวน มีชาวบ้านบางคนบอกว่า ในสวนของพ่อ คือสถานที่นัดพบพลอดรักของฉันและคุณคาร์เรน นั้นยิ่งทำให้พ่อไม่พอใจฉันมาก

และวันนี้ก็เป็นอีกวันที่ฉันรู้สึกเบื่อๆ เซ็งๆ ที่บ้านเลยมาที่รีสอร์ต แต่ครั้งนี้ฉันไม่ได้มาเป็นลูกค้าเข้าพักหรอกนะ ฉันมารับจ๊อบเป็นแม่บ้านทำความสะอาด เนื่องจากพี่ข้างบ้านฉันติดธุระเลยวานจ้างฉันมาแทน ซึ่งได้ค่าจ้างครั้งละห้าร้อยบาทนั้นเอง ถึงจะไม่มากนักแต่ก็พอได้ค่าชานมไข่มุกฉันนั้นเอง อีกอย่างดีกว่าอยู่บ้านเฉยๆ