บทที่ 23 ตอนที่ 23

“ผมต้องการคุณ… เป็นของผมนะครับ”

เขาขอตรงๆ บอกแล้วเขาก็กดเธอลงนอนราบไปตามความยาวของแคร่ไม้ไผ่ ง้างเข่าทั้งสองข้างที่ตั้งชันอยู่ตรงหน้าให้อ้าออกจากกัน พร้อมกับฝังไปหน้าลงไปจูบฟัด เลียกินเนินเนื้อสีชมพูอวบราวกับเอาส้มโอสองกลีบใหญ่ๆ มาประกบเข้าหากัน

“พ่อเลี้ยงใจร้าย… ”

เธอว่า แต่ดวงตาก็พริ้มสนิท เคลิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ