บทที่ 31 ตอนที่ 31
“ขอบคุณค่ะ แต่อย่าดีกว่า........รตีอยากไปคนเดียวค่ะ” เธอตอบเสียงเศร้า พ่อเลี้ยงเดโชพอจะเข้าใจในเหตุผลของเธอ เลยไม่รู้สึกว่าถูกปฎิเสธน้ำใจแต่อย่างใด
“ผมรักคุณนะครับ...รตี” สิ้นเสียงที่เบาราวกระซิบ เขาสวมกอดเธอจากด้านหลัง เอื้อมมือใหญ่หนาไปกุมที่มือเรียวบางของเธอ บีบเพียงเบาๆราวจะตอกย้ำคำรักให้เธอเช...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 ตอนที่ 1
2. บทที่ 2 ตอนที่ 2
3. บทที่ 3 ตอนที่ 3
4. บทที่ 4 ตอนที่ 4
5. บทที่ 5 ตอนที่ 5
6. บทที่ 6 ตอนที่ 6
7. บทที่ 7 ตอนที่ 7
8. บทที่ 8 ตอนที่ 8
9. บทที่ 9 ตอนที่ 9
10. บทที่ 10 ตอนที่ 10
11. บทที่ 11 ตอนที่ 11
12. บทที่ 12 ตอนที่ 12
13. บทที่ 13 ตอนที่ 13
14. บทที่ 14 ตอนที่ 14
15. บทที่ 15 ตอนที่ 15
16. บทที่ 16 ตอนที่ 16
17. บทที่ 17 ตอนที่ 17
18. บทที่ 18 ตอนที่ 18
19. บทที่ 19 ตอนที่ 19
20. บทที่ 20 ตอนที่ 20
21. บทที่ 21 ตอนที่ 21
22. บทที่ 22 ตอนที่ 22
23. บทที่ 23 ตอนที่ 23
24. บทที่ 24 ตอนที่ 24
25. บทที่ 25 ตอนที่ 25
26. บทที่ 26 ตอนที่ 26
27. บทที่ 27 ตอนที่ 27
28. บทที่ 28 ตอนที่ 28
29. บทที่ 29 ตอนที่ 29
30. บทที่ 30 ตอนที่ 30
31. บทที่ 31 ตอนที่ 31
ย่อ
ขยาย
