บทที่ 133 133

“ถ้ามันเกิดอะไรขึ้นมา องุ่นจะช่วยได้ไหมล่ะ แค่อุ้มเราขึ้นมายังทำไม่ได้เลย” รดิศลดน้ำเสียงที่แข็งกระด้างลงเมื่อสีหน้าของคนตัวเล็กมีแววสลดลง แต่แล้วก็ต้องเปลี่ยนความคิดเมื่อจู่ๆ แม่ตัวดีเงยหน้าขึ้นมาแล้วยิ้มอ่อนๆ ก่อนจะเขยิบเข้ามาเอนศีรษะซบไหล่ของเขา

‘ดี ! แบบนี้จะกล้าดุได้ยังไงกัน’ รดิศถอนหายจอย่างก...