บทที่ 29 29

“ยังไงก็โทรบอกพิ้งค์ด้วยนะคะ ส่วนเรื่องคุณตาให้พิ้งค์คุยกับท่านเองดีกว่า” วางสายจากชาติชายแล้วก็ลองต่อสายหามารดาแต่รอนานสองนานท่านก็ไม่ยอมรับสายสักที โทรไปเบอร์ของคนเป็นพ่อนั่นยิ่งแล้วใหญ่ขานั้นไม่ชอบเปิดเสียงโทรศัพท์

“ยังไงล่ะเนี่ย” เสียงหวานบ่นพึมพำ “อีกสักพักค่อยโทรอีกแล้วกัน”

“เป็นอะไรหรือเปล่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ