บทที่ 32 32

“ปล่อยพิ้งค์นะคะ ขอพิ้งค์แต่งตัวให้เรียบร้อยก่อน” หญิงสาวในอ้อมกอดเหลียวหน้ามองอย่างอ้อนๆ รดิศส่งยิ้มบางๆ ให้ก่อนจะค่อยๆ ปล่อยคนตัวเล็กออกจากอ้อมอก ยืนมองร่างบางที่ซ่อนรูปด้วยความพึงพอใจ สิ่งที่บดเบียดกับท่อนแขนของเขาเมื่อครู่มันทำให้เขากะขนาดของเธอได้อย่างพอดี

ตอนนี้เขากำลังคลั่ง เอาอะไรมาฉุดก็ไม่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ