บทที่ 35 35

“ว้าย !” ลักษณารีย์หวีดร้องตกใจเมื่อรดิศผลักเธอลงไปนอนบนเตียง “พี่โรม ทำอะไรคะเนี่ย” ไม่ได้เจ็บหรอกแต่ว่าเธอตกใจมากกว่า

“ไม่ไหวแล้วพิ้งค์ พี่ถอดเองดีกว่า” สุดท้ายรดิศต้องลงมือถอดกางเกงด้วยตัวเอง ส่วนคนมองได้แต่หน้าแดงเถือกแล้วค่อยๆ เบือนหน้าหนีเธอไม่กล้ามองกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นตรงหน้า รู้ตัวอีก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ