บทที่ 37 37

“เป็นอะไรไปอีกล่ะ หืม?” คนรู้ตัวว่าทำผิดรั้งร่างบางเข้ามากอดเอาไว้แน่น แค่ลักษณารีย์หันหน้าหนีเขาก็รู้ว่าเธอกำลังน้อยใจแต่ด้วยสาเหตุอะไร อันนี้เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกัน “โกรธอะไรพี่อีก”

“เปล่าค่ะ พี่โรมรีบออกไปเถอะค่ะ พิ้งค์กลัวมีคนมาเห็นเข้า” คนตัวเล็กเริ่มยิ้มออก นี่คือสัญญาณที่ดีเมื่อรดิศเข้ามากอด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ