บทที่ 40 40

“อยู่ต่ออีกสักคืนได้ไหม อย่าเพิ่งกลับ…คืนนี้ไปนอนที่เรือนเล็กของพี่” ลักษณารีย์เอี้ยวตัวมองคนที่คิดจะล่อลวงเธออย่างไม่ไว้ใจ มือบางเอื้อมไปหยิกแก้มสากด้วยความมันเขี้ยว “นะ…อยู่นะพิ้งค์”

“พอเลยค่ะ แค่เมื่อคืนก็น่าละอายจะแย่อยู่แล้ว” ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ก่อนที่จะสะดุ้งเมื่อมีสายเรียกเข้ามาทำให้เธอต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ