บทที่ 42 42

รดิศจดจ้องหญิงสาวที่นั่งอยู่โซฟาตรงข้ามกับเขา ลักษณารีย์ทำเหมือนมองไม่เห็นว่าเขานั่งอยู่ตรงนี้ท่าทางตั้งอกตั้งใจฟังผู้ใหญ่ทั้งสามพูดคุยกัน มันทำให้เขาอยากจะสั่งสอนคนตัวเล็กที่บังอาจมองเขาเหมือนกับอากาศ

‘ที่เมื่อคืนไม่เห็นเป็นแบบนี้’ นึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนก็ทำให้คลายความโกรธลงได้บ้าง เสียงหวานที่ดั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ