บทที่ 52 52

“พี่ว่าพี่คงไม่เหงาแล้วล่ะ มีคนนับถอยหลังเข้าปีใหม่เป็นเพื่อนแล้ว” ลักษณารีย์จะรู้บ้างไหมว่าเขาเจ็บปวดเวลาที่เธอพูดถึงรดิศ แววตาของเธอเปี่ยมไปด้วยความรักและความสุข แม้ว่าไอ้เพื่อนรักของเขาจะขยันทำให้เธอเจ็บปวดมาก็มาก

เรื่องของความรักเรื่องของหัวใจมันบังคับไม่ได้จริงๆ

“ดีจังเลยค่ะที่มาเจอพี่ครามที่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ