บทที่ 58 58

ลักษณารีย์นั่งกุมมือตัวเองแน่นก้มหน้ายอมรับความผิดของตัวเองอย่างไม่มีข้อแม้ สิ่งที่ท่านพูดมามันถูกต้องทุกอย่างไม่ผิดเพี้ยน “พิ้งค์กราบขอโทษคุณแม่ค่ะ ที่ทำให้ผิดหวังและเสียใจ”

“น้องพิ้งค์นะน้องพิ้งค์” กรองแก้วกอดลูกสาวเอาไว้แน่น ตั้งแต่เล็กลักษณารีย์แทบไม่เคยทำความผิดอะไรสักอย่าง ไม่ดื้อไม่ซนเป็นลูก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ