บทที่ 65 65

รดิศเหยียดยิ้มออกมาอย่างร้ายกาจ นาทีนี้เขาไม่ได้สนใจพะแพงแต่กำลังจ้องหน้าคีรติอย่างเอาเป็นเอาตาย โดยที่อีกฝ่ายมีสีหน้านิ่งๆ ไม่หวั่นวิตกอะไรเพราะรู้อยู่แก่ใจว่าถึงอย่างไรก็ไม่อาจครอบครองหัวใจคนตัวเล็กที่นั่งข้างๆ ได้ เขายอม...หากลักษณารีย์จะมีความสุข แค่เธอมีแต่รอยยิ้มไปทุกวันนั่นคือสิ่งที่คนแอบรักอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ