บทที่ 67 67

“พูดใหม่อีกที พ่อให้โอกาสแก้วทบทวนคำพูดอีกครั้ง !” น้ำเสียงทรงพลังของคุณตานั้นทำให้ลักษณารีย์ที่ปลายเท้าแตะบันไดขั้นสุดท้ายถึงกับสะดุ้ง ร่างบางรีบวิ่งเบาๆ ไปหลบฉากหลังกำแพงมองตรงไปเห็นวว่าทุกคนกำลังนั่งอยู่บนโซฟา ในขณะที่พ่อเลี้ยงวสุมีสีหน้าเกรี้ยวกราดอย่างเห็นได้ชัด

“อีกสองอาทิตย์ พี่ปายกับพี่ข้าว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ