บทที่ 94 94

"มาเตือน...ระวังจะเสียของสำคัญไป" คีรติพูดเย้ยหยัน ใจอยากจะซัดเพื่อนตัวเองให้สมกับที่มันทำลงไป แต่พอเห็นสภาพแล้วควรยั้งมือเอาไว้ ใกล้ถึงเวลาที่รดิศจะต้องรับกรรมแล้ว

จะมารู้ตัวตอนนี้มันออกจะสายไปหน่อย ความรู้สึกที่เสียไปไม่ได้เรียกคืนกลับมาง่ายๆ

"หมายความว่าไง" รดิศลุกขึ้นแล้วเดินไปประจันหน้าเพื่อน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ