บทที่ 97 97

รดิศมองหน้าภรรยาของตัวเองที่นองไปด้วยน้ำตาอย่างอย่างเจ็บปวดและเสียใจกับการกระทำของตัวเอง พยายามจะก้าวขาเข้าไปหาคนตัวเล็กแต่ลักษณารีย์ก็ถอยหลังกลับไปเช่นกัน อยากจะคว้าร่างบางมากอดและปลอบให้เธอหยุดร้องไห้แต่ก็ทำไม่ได้เพราะเธอไม่ยอมให้เขาเข้าใกล้สักนิด

ยิ่งได้ยินเสียงสะอื้นยิ่งมองดวงตาที่แดงก่ำแบบนั้น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ