บทที่ 98 98

“อย่ามาเรียกชื่อพิ้งค์ ฮือๆ ไม่อยากได้ยินอะไรทั้งนั้น” ลักษณารีย์ร้องไห้อย่างหนักอีกรอบเธอสะอื้นจนตัวโยน หัวใจของเธอมันโดนเหยียบย่ำมาไม่รู้ต่อกี่ครั้งตอนนี้แค่ซากของมันเธอก็ยังหาไม่เจอ แต่มันยังเจ็บแสดงว่ามันยังหลงเหลือเศษเสี้ยวหัวใจของเธอไง... “อยากได้มากไม่ใช่เหรอคะ ใบหย่าที่ว่าไปเอามาเลย จะเซ็นต์...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ