บทที่ 31 ตาสว่างสักที 1.

พิษรักนายวิศวะ

. ตาสว่างสักที 1.

“รามเป็นไงบ้าง” เสียงน้ำขิงที่เ่อ่ยถามทำให้รามมองด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป

“น้ำขิงนี่เธอ” รามถึงกับร้องออกมาด้วยความตกใจ เพราะไม่เคยเห็นน้ำขิงทำหน้าแบบนี้มาก่อน

รามมองหน้าหญิงสาวที่ตอนนี้มีใบหน้าแดงก่ำด้วยเพราะความอาย

ที่เธอไม่ได้มีเสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่มรามรวบที่ทำท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ