บทที่ 35 คู่หมั้น (1)

“สร้อยฟังแม่นะ” เริ่มต้นด้วยน้ำเสียงมั่นคง จริงจัง แม้จะหวาดหวั่นอยู่บ้าง แต่ก็แฝงไปด้วยความเข้มแข็งที่คนเป็นแม่ ที่กำลังจะเป็นยายพึงกระทำ “แม่เอาเรื่องของสร้อยไปคุยกับคุณเธียรแล้ว”

“คุณลุงว่าไงบ้าง” แม้ตอนที่ถาม สร้อยสนยังร้องไห้สะอึกสะอื้น ถามออกไปทั้งที่รู้ดีในคำตอบ

อรุณได้แต่ปากสั่น หลับตาลง จ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ