บทที่ 44 เด็กหญิงมาโปรด (2)

“กินข้าวเถอะสร้อย เดี๋ยวจะสาย” เบญจาเอ่ยเตือนเมื่อสร้อยสนเอาแต่ยิ้ม คุณป้าสาวเอ่ยชวนพร้อมกับตักข้าวร้อนๆ มาวางให้

“ขอบคุณค่ะพี่เบญ” เธอเองก็กล่าวขอบคุณเสียงหวาน

หญิงสาวเริ่มรับประทานอาหารเช้าที่อยู่ตรงหน้า ไม่เร่งรีบเท่าไหร่เพราะยังไม่จวนเวลาทำงาน อีกอย่างคือสร้อยสนไม่อยากกินอะไรรีบร้อน จนกลายเป็นเร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ