บทที่ 57 รักมาก ก็เกลียดมาก (1)

“ปล่อยฉัน” สร้อยสนพยายามบิดแขนออก หยดน้ำตาของเธอยังไหลพราก แม้ดวงตาจะเต็มไปด้วยความไม่พอใจ “ถ้าคิดคำพูดดีๆ ไม่ออก ก็ไม่ต้องพูดมันออกมา ... กลับไปใช้ชีวิตที่เลิศเลอของคุณซะ แล้วอย่ามายุ่งกับคนอย่างฉันอีก”

“งั้นเธอก็ตอบคำถามมาก่อนสิ ว่าระหว่างที่เราสองคนรักกัน ... แต่เธอก็ยังหน้าด้านมีคนอื่นใช่ไหม!?”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ