บทที่ 62 พ่อหนูชื่อ พรนับพัน (1)

“ชัญญาค่ะ” แต่การที่ชัญญาเอ่ยแนะนำตัวเอง ก็ส่งผลให้สร้อยสนต้องหยิกขาตัวเอง “เป็นคู่หมั้นของวิช ขอโทษที่มารบกวนนะคะ แต่ญามีเรื่องจะคุยด้วย”

ซึ่งไม่ต้องแนะนำถึงตำแหน่งของตัวเอง สร้อยสนก็รู้จักและจำชื่อของชัญญาได้

‘คู่หมั้นของพรนับพัน’ ทั้งคน เธอจะลืมได้อย่างไร ต่อให้ผ่านมาแล้วสี่ปีสร้อยสนก็ยังจำจนขึ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ