บทที่ 72 หลานปู่ (2)

มาโปรดคงหมดฤทธิ์หมดเดชแล้วล่ะวันนี้ เพราะทันทีที่เขาอุ้มพาดบ่าและพาเดินเอื่อยเฉื่อยไปมา เจ้าของเสียงแผดลั่นเมื่อครู่ก็เริ่มนิ่งงัน แต่ดวงตาใสแจ๋วก็ยังไม่มีท่าทีว่าจะหลับ พรนับพันเลยตัดสินใจพาลูกลงไปเดินด้านล่าง หลังจากสั่งการให้พี่เลี้ยงเก็บกวาดที่นอน เพราะคิดว่าวันนี้แม่เด็กคงจะไม่มารับตัว

“ฉันไม่ย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ