บทที่ 77 เข้าใจ (2)

ดวงตาที่ทอดต่ำของสร้อยสนเงยขึ้นมามองคนตรงหน้า ทั้งที่ได้ยินอย่างนั้นแต่เธอกลับส่ายหน้าด้วยความมั่นใจ เธอเลือกที่จะปัดมือของเขาออกจากการเกาะกุม แล้วกลับมานั่งนิ่ง เรียกสติให้ตัวเองด้วยการสูดลมหายใจยืดยาว

“อย่าทำอย่างนั้นเลยค่ะ ไม่อย่างนั้นเรื่องราวคงวุ่นวายไปกันใหญ่” ชัญญาเป็นคนแนะนำตัวด้วยตัวเอง ว่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ