บทที่ 114 ดวงใจที่เจ็บช้ำ 57/1

“มาแล้วหรือพี่หลิวอี้” หานเฟิงเอ่ยขึ้นทั้งที่มือยังเป็นระวิงอยู่กับการป้อนยาผู้หลับใหล โดยที่ไม่ได้หันมามองหลิวอี้ที่พึ่งผ่านม่านกระโจมเข้ามายังด้านใน

“เจ้าค่ะ” นางเอ่ยตอบรับมิรั้งรอก่อนที่จะเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าคุณชายน้อย หานเฟิงวางถ้วยยาลงก่อนจะมองสตรีตรงหน้าสีหน้าของเขาแปรเปลี่ยนไปเล็กน้อยเมื่อเ...