บทที่ 35 บทลงทัณฑ์ที่แท้จริง 17/1

ถุ้ย ๆ ๆ

หานเฟิงระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง ราวกับว่าเขานั้นสะใจเสียเหลือเกิน จ้าวอี้เทียนมองคนผู้นี้อย่างเดือดดาลอยากที่จะเข้าไปบีบคอเจ้าคนอวดดีให้รู้แล้วรู้รอด

“เจ้ามันบังอาจมากนัก!” จ้าวอี้เทียนคำรามออกมาด้วยความโกรธ ดวงหน้าเหี้ยมจ้องมองผู้ที่กล้าถีบเขาอย่างคาดโทษ อีกฝ่ายกล้าดีอย่างไรม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ