บทที่ 37 อดีตที่หวนคืน 18/1

ผ่านมาราวสองชั่วยามที่หานเฟิงถูกนำตัวออกไป จ้าวอี้เทียนยังคงไม่ลุกออกไปไหน นัยน์ตาสีขี้เถ้าเคร่งขรึมยามที่ยกสุรารสเลิศเข้าปาก พระหัตถ์งามของผู้เป็นฮ่องเต้กำเข้าหากันแน่นจนเห็นเส้นเลือดปูดนูนออกมา ดวงตาเรียวเศร้าหมองตลอดเวลาคล้ายกับว่ากำลังเจ็บปวดใจอย่างไม่อาจจะพรรณา

เป็นเวลาหลายปีที่เขาขึ้นครองราชย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ