บทที่ 60 เจ็บปวด 29/2

“เจ้าไม่ดีใจหรือ” ครั้นเมื่อเอ่ยถามออกไปแล้วแต่ก็ไม่อาจจะทนฟังคำตอบนั้นได้เพราะเขาย่อมรู้ดีอยู่แก่ใจว่ามันจะเป็นคำตอบเช่นไร คงมีเพียงเขาที่ดีใจจนตัวลอยอยู่ผู้เดียวสินะ

หานเฟิงยกยิ้มขึ้นบางเบาราวกับสมเพชในคำถามนั้นเต็มทน

“ดีใจหรือน่าขันนัก” เขาหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งราวไร้สติ ดวงตาทั้งสองข้างเริ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ