บทที่ 70 รองแม่ทัพแคว้นฉี 35/1

“เจ้าจงรู้ไว้ว่าเราไม่ได้ฆ่าสหายของเจ้าอย่างที่เจ้าชอบใส่ร้ายเราหานเฟิง” เสียงที่เปล่งออกมาไม่มีวี่แววล้อเล่นเลยแม้แต่น้อย

“...!” สายตาของแม่ทัพหนุ่มเบิกกว้างราวไข่ห่าน เขานิ่งอึ้งไปกับสิ่งที่ได้ยินราวกับว่ามันเป็นน้ำทิพย์ให้ดวงใจเดียวดายของเขาฟื้นฟูขึ้นมาอีกครั้ง แต่เมื่อคิดแล้วว่ามันเป็นเพียงคำพู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ