บทที่ 39 บทลงโทษของยัยตัวแสบ

ไทม์เดินอุ้มพาเธอเข้าไปในห้องนอน โดยไม่ยอมละริมฝีปาก และไม่ยอมปล่อยร่างบางนุ่มนิ่มจากอ้อมแขนเลยแม้แต่นิดเดียว จนกระทั่งเดินมาถึงเตียงกลางห้อง

เขาถึงค่อย ๆ วางแผ่นหลังบางของเธองลงบนฟูกหนานุ่มอย่างแผ่วเบาทะนุถนอมที่สุด ก่อนที่ตัวเขาเองจะตามลงไปทาบทับ คร่อมกักขังร่างของเธอเอาไว้

สายตาของทั้งคู่สบประสาน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ