บทที่ 40 บทลงโทษแสนหวาน

สิ้นสุดคำพูดยั่วยวนเชิญชวนของใบชา ไทม์ก็ไม่รอช้า เขาจับท่อนเอ็นลำอวบใหญ่ที่ตอนแรกกดถูไถหยอกล้ออยู่ที่ปากทาง ดันสอดแทรกเข้าไปในร่องรักที่กำลังฉ่ำเยิ้มรวดเดียวจนมิดด้าม

“อึก!”

ใบชาเบิกตากว้าง แผ่นหลังแอ่นโค้งขึ้นจากฟูกนอนทันที คนปากดีถึงกับจุกจนพูดไม่ออกไปครู่หนึ่ง เพราะความใหญ่โตที่ขยายตัวเต็มขีดจำกั...