บทที่ 37 มังกรสยบแทบเท้าลูกแมว

เช้าวันถัดมา ท้องฟ้ายังคงหม่นหมอง เหมือนกำลังไว้ทุกข์ให้กับหัวใจที่แตกสลายของแฝดมังกร

อัคคีกับวายุสะดุ้งตื่นจากการงีบหลับบนพื้นปูนแข็ง ๆ หน้าบันไดตึกแถว เนื้อตัวปวดร้าว คอเคล็ด และยุงกัดเต็มแขน

“เหี้ย... ปวดหลังฉิบหาย เช้าแล้วเหรอวะ”

อัคคีบ่นอุบ ขยี้ตาที่บวมช้ำจากทั้งการอดนอนและการร้องไห้

“คอกูเคล็ด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ