บทที่ 5 ยินดีต้อนรับสู่นรก

พายถูกอุ้มพาดบ่าผ่านโถงทางเดินที่หรูหราจนน่าเวียนหัวมายังห้องนอนใหญ่ ที่ที่เธอสัมผัสได้ทันทีว่ามันคือห้องเชือด ไม่ทันที่สองเท้าจะได้แตะพื้นดี ร่างของเธอก็ถูกโยนลงบนเตียงคิงไซส์ขนาดมหึมานั้นอย่างไม่ปราณี ไร้ความอ่อนโยนใดๆ เล่นเอาคนตัวเล็กถึงกับเบ้หน้า ปากก็อดบ่นออกมาไม่ได้

ตุ๊บ! ฟุ่บ!

“อึก! มันจุกนะ!” พายเบ้หน้าไอค่อกแค่ก ความจุกแล่นไปทั่วท้องน้อย แต่เสียงร้องของเธอไม่ได้รับความเห็นใจ ตรงกันข้าม

“บ่นเหี้ยไร!” อัคคีตวาดกลับ “โดนแค่นี้ทำเป็นสำออย มึงยังไม่เจอของจริง”

อัคคีกระโดดขึ้นคร่อมพายก่อนที่เธอจะได้ทันขยับหนี มือหนาเข้าบีบคางของเธอแน่นบังคับให้สบตา

“ไอ้คี มึงใจเย็นหน่อยดิวะ อารมณ์ร้อนยังกะหมาบ้า เดี๋ยวของเล่นก็ช้ำหมด!” วายุตะโกนตามมา เขายืนพิงกรอบประตู มองภาพนั้นอย่างสบายอารมณ์

“ช้ำสิดี แม่งจะได้จำ ว่าอย่ามาปากดีกับกู!”

อัคคีแสยะยิ้มเมื่อเห็นหยดน้ำตาเริ่มเอ่อคลอในดวงตาคู่สวย

“อ่อยอั๋นนะ (ปล่อยฉันนะ) ” เสียงพายร้องอู้อี้ในลำคอพยายามเบือนหน้าหนีจากมือที่บีบกรามเธอ

“หึ เสียงแม่งเหมือนลูกแมวโดนน้ำร้อนลวก กูชอบว่ะ” อัคคีหัวเราะในลำคอ

“มึงอย่าโลกสวยไอ้วายุ จะเอาไม่เอา ถ้าไม่เอากูจะเอาเอง”

คนใจร้อนกระแทกเสียงใส่ สายตาจับจ้องไปยังริมฝีปากของพายอย่างลืมตัว ตอนนี้มันบวมแดง อวบอิ่ม เพราะถูกวายุจูบมาอย่างหนักหน่วงก่อนหน้านี้ มันกระตุ้นชวนให้บดจูบซ้ำ

แต่นั่นไม่น่าจะใช่สำหรับอัคคี

“อย่ามาทำปากเผยออ่อยกู!” เขาตวาดผลักคางเธอทิ้งอย่างรังเกียจ “กูจะไม่จูบปากมึงเด็ดขาด!! สกปรก!!”

“เหรอ...” วายุเดินเข้ามาในห้องช้าๆ มือปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตตัวเองเผยให้เห็นรอยสักมังกรที่อกซ้าย

“แต่ปากน้องมันโคตรหวานเลยนะไอ้คี กูลองมาแล้ว”

ไม่พูดเปล่าวายุยังยกนิ้วขึ้นลูบริมฝีปากของตัวเองก่อนจะก้าวขึ้นเตียงตามมาอีก

“เสียดายแย่เลย”

“มึงเงียบปากไปไอ้วายุ!” อัคคีหันไปแว้งใส่ “กูไม่ชอบจูบปาก กูชอบเลียหอยมากกว่า ให้มันเก็บปากเอาไว้ครางชื่อกูก็พอ!”

ว่าแล้วคนอารมณ์ร้อนก็กระชากเสื้อยืดของตัวเองออกเผยรอยสักมังกรที่อกขวา พร้อมกับเคลื่อนตัวซุกไซร์ไปตามหน้าท้องแบนรอบของพายอย่างนึกอยากสำรวจ จมูกโด่งซุกไซ้ไปตามหน้าท้องสูดกลิ่นกายสาวที่แสนบริสุทธิ์ ปากร้อนพรมจูบสะดือสวย ส่งปลายลิ้นชื้นเปียกตวัดเลียไปตามรอยบุ๋มนั่นเบาๆ พร้อมกับมือที่ดันขาของอีกคนให้อ้ากว้างกว่าเดิม

“ไม่! ไม่นะ! ปล่อยพาย! ตรงนั้นไม่ได้นะ!”

พายดิ้นรนสุดชีวิตความตื่นกลัวพุ่งขึ้นมาจนจุกอก เธอยันตัวลุกขึ้นสองขาหนีบเข้าหากันแต่ก็ถูกวายุที่อยู่ด้านบนกดลำตัวให้นอนราบลงอีกครั้ง และอัคคีก็จับสองขาเธอกางออกตรึงไว้

“กรี๊ดดด! ปล่อย!”

“หุบปาก!” อัคคีคำราม

“พะ... พี่วายุช่วยพายด้วย!” เธอหันไปอ้อนวอนความหวังเดียว

แต่จากต่อต้านก็กลายเป็นตกใจมากขึ้นไปอีกถึงขนาดลืมขัดขืน เมื่อสายตามองสบเข้ากับท่อนเอ็นที่ไร้สิ่งใดห่อหุ้มของวายุ กำลังตั้งชูชัน ขยายขนาดและยาวจนน่ากลัว

“นะ... นี่... นี่มันอะไรกัน...” พายตาค้าง ปากสั่น “ใหญ่... ใหญ่เกินไปแล้ว!!!”

พายเบิกตากว้าง หน้าซีด นี่มันอาวุธสังหารชัดๆ!

เหมือนวายุจะภูมิใจกับคำนั้น มือใหญ่ของเขายังคงสาวรูดแท่งร้อนของตัวเองไปมา ในขณะที่เสียงนุ่มนวลแต่แฝงความหื่นกระหายยังคงดังให้ได้ยิน

“เข้าเรื่องเลยนะครับพาย ถ้าไม่อยากเจ็บตัว ต้องตั้งใจฟังและทําตามที่พี่บอก เข้าใจไหมครับ”

“ให้พายทำอะไร… อ๊ะ! อืออ! ไม่นะ ซี๊ดดด! อือออ!”

ยังไม่ทันที่พายจะได้พูดจบเสียงครางกระเส่าปนตกใจก็ดังลั่น เธอสะดุ้งเฮือกเมื่อตรงร่องสาวโดนเรียวลิ้นร้อนแตะลงมา พายกระถดตัวหนีด้วยความตกใจแต่ก็โดนมือแกร่งคว้าตัวเอาไว้ก่อน

ลิ้นของอัคคีตวัดเลียไปทั่วปากร่องเยิ้มกวาดเอาน้ำสีใสเข้าปากไม่หยุด ความหวานที่ไม่เคยได้ลิ้มรสทำให้เขาถูกใจจนหยุดปากตัวเองไม่ได้

“ขมิบไม่หยุดเลยนะหอยร่านๆ ของมึงเนี่ย ทำเหมือนไม่อยากแต่แฉะฉิบหาย”

“แม่งไวจริงไอ้สัส!! หยุดก่อนครับคุณพี่” วายุสบถแต่ก็ยิ้ม

“ไอ้เวร ช้าจริงมึงอ่ะ กลิ่นแม่งโคตรหอม... กูไม่ทนแล้ว!” อัคคีตะโกนกลับมาทั้งที่ยังไม่ถอนหน้า เขาใช้มือแบะกลีบเนื้อสาวให้อ้าออกกว้าง เขามองรูรักที่กำลังขมิบอย่างเรียกร้อง ก่อนจะเกร็งลิ้นให้แข็งและสอดเข้าไปทักทายโพรงร้อนด้านใน

“อ๊ะ! มะ ไม่เอา อูยยย อ่าา”

พายที่เพิ่งเคยโดนลิ้นเป็นครั้งแรกถึงกับบิดไปมาด้วยความกระสันเสียว ดวงตาเหลือกลอยปากก็อ้าค้างร้องครางออกมาไม่หยุด

“อ๊ะ พะ…พวกพี่จะทําอะไร อย่าทําแบบนั้นเลยนะมันไม่ดี พี่น้องจะมีอะไรกับผู้หญิงคนเดียวกันไม่ได้นะคะ มันผิด” พายพยายามอ้อนวอนหาทางเอาตัวรอด แต่ก็เหมือนเดิมคำร้องขอของเธอไม่มีความหมาย

“ไม่เป็นไรกูไม่ถือ” อัคคีเงยหน้าขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มร้ายที่ทำเอาพายถึงกับขนลุก ก่อนจะตวัดลิ้นอีกครั้งจนพายสะดุ้ง

วายุหัวเราะในลำคอ “พายถูกขายมาใช้หนี้ หน้าที่ของพายคือให้ความสุขพี่ทั้งสองคน เพราะงั้นอย่าทำตัวมีปัญหาจะดีกว่า”

“แต่ว่ามันใหญ่เกินไป พาย… พายกลัว”

พายถึงกับนํ้าตาซึม เธอไม่ได้พูดเกินจริง ไม่ได้โกหก ขนาดของสองพี่น้องนี่มันใหญ่เกินมาตรฐานชายไทยไปไกล

“เอางี้ ทําตามที่พี่สอนแล้วจะไม่เจ็บ อ่ะ ไม่สิ ไม่ใช่ไม่เจ็บแต่เจ็บแป๊บเดียวจากนั้นจะมีแต่ความสุข เข้าใจไหมครับเด็กดี” วายุเริ่มตะล่อม แต่มันดูเหมือนจะไม่ได้ดั่งใจของอัคคีนักเขาถึงได้แทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

“เอาง่ายๆ ถ้ามึงขัดขืนหอยมีแหกแน่” 

พายสะดุ้งขึ้นมาทันที นึกหวาดหวั่นคำขู่นั่นไม่น้อยน้ำลายเหนียวถูกกลืนลงคออย่างจำยอม เพราะรู้สึกว่าเธอไม่มีทางเลือกเลย

“พายต้องทําไงคะ?”

“ดีมากครับ ก่อนอื่นอมให้พี่สิครับเด็กดี”

วายุพูดในขณะที่มือยังสาวรูดท่อนเอ็นนั้น ปลายหัวบานฉ่ำห่างจากใบหน้าสวยของเธอไม่ไกล

“พะ... พายทำไม่เป็น!” พายส่ายหน้าน้ำตาคลอ

วายุหงุดหงิดแต่ก็ยังใจเย็นได้มากกว่าอัคคี

“โง่จริงๆ แต่ไม่เป็นไร พี่สอนให้”

มือใหญ่ดึงนิ้วเรียวของพายมาจ่อที่ริมฝีปากของเขา

“ดูนะ...”

ปลายลิ้นลากเลียนิ้วเรียวสวยช้าๆ จากปลายลงไปถึงโคน ตวัดเลียไปมารอบๆ ก่อนจะครอบทับเอาไว้จนมิด ปากกระชับดูดมากขึ้นพร้อมกับขยับขึ้นลงเป็นจังหวะ

คนไร้ประสบการณ์แบบพาย แม้จะรู้สึกตื่นเต้นปนเคอะเขินไปบ้างที่ถูกดูดนิ้วแบบนี้ แต่ความรู้สึกร้อนผ่าวมันกลับเล่นงานจนยากจะอธิบาย ยิ่งก้านนิ้วสัมผัสกับลิ้นชื้นเปียกๆของเขาความอยากมันก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ดวงตาหวานฉ่ำไปด้วยปรารถนา แบบที่เจ้าตัวเองก็ไม่รู้เลยว่ามันดูเย้ายวนชวนให้กระแทกขนาดไหน

กว่าจะทันได้รู้ตัวนิ้วที่บดขยี้กับลิ้นก็ถูกถอนออกไปแล้ว ทิ้งคราบน้ำลายใสไหลยืดเป็นทาง

“ทําแบบนี้แต่อย่าให้โดนฟัน เข้าใจไหมครับ”

พายพนักหน้ารับ ปากอ้ากว้างกว่าปกติ รับเอาท่อนเอ็นที่ถูกส่งเข้าปากอย่างง่ายดาย มันทั้งใหญ่และอึดอัดไม่น้อย แต่กลิ่นกายสะอาดและรสชาติแปลกใหม่มันดึงให้เธอถูกชักจูงอย่างง่ายดาย

“อื้อ! อ๊ะ! อ๊อก! อ๊อก!”

เสียงทรมานดังออกมาให้ได้ยิน แม้จะเป็นครั้งแรกแต่ปากอุ่นร้อนนั่นกลับกระตุ้นไฟกามได้ดี

“อ่าส์... อมลึกๆ กว่านั้นอีก เด็กดีแบบนั้นแหละ”

น้ำตาของพายปริ่มออกมาให้เห็นเมื่อท่อนเอ็นถูกแทรกเข้าออกจากการบังคับของวายุ ปลายหัวบานแทรกเข้าลึกมากกว่าเดิมจนพายสำลัก

“อื้มม! จ๊วบ! โคตรหวาน ทำไมน้ำถึงหวานแบบนี้วะ”

ความสดใหม่และความหอมหวานทำให้อัคคีไม่สามารถหยุดลิ้นตัวเองได้เลย เขาตวัดรัวใส่ปากร่องถี่ๆ สลับกับดูดขบที่เม็ดกระสันที่สั่นระริกไปมา

“อ๊อก! อ๊อก! อื้อ! อ๊ะ”

ความเสียววูบวาบฉาบไปยังท้องน้อยของพายอย่างยากจะบรรยาย ความร้อนกระสันชักนำให้สะโพกร่อนส่ายรับจังหวะอย่างเงอะงะ น้ำหวานไหลออกมาเต็มปากคนดูดเลีย

เวลานี้พายไม่รู้เลยว่าตัวเองรู้สึกยังไง อยากขัดขืนก็ไม่ใช่ จะสมยอมเลยก็ไม่เชิง แต่ที่รู้ก็คือปากเล็กๆ มันดูดท่อนเอ็นหนักหน่วงเข้าไปอีกแล้วในเวลานี้

“อ่าส์ เสียวหัวสุดๆ”

นิ้วมือสอดเข้าหาเรือนผมนุ่ม พร้อมกับออกแรงบีบจนใบหน้าพายเชิดแหงนเล็กน้อย ขยับเอวอัดกระแทกท่อนเอ็นเข้าออกในจังหวะที่ถี่ขึ้นไปอีก เรียกเสียงครางทรมานของพายได้ดีพอกันกับที่ดึงไฟอิจฉาของคนที่ดูดเลยโคกเนินอย่างมันปากได้เช่นกัน

“เห้ย! ได้ไงวะ อมคนเดียวแบบนั้นเนี่ยนะ ขอกูด้วย”

อัคคีโวยวายเขาผละจากน้ำหวานลุกขึ้นมาคุกเข่าข้างๆ วายุ มือจับท่อนเอ็นของตัวเองรูดขึ้นลงถี่ๆ เปิดปลายหนังหุ้มให้ปลายบานชุ่มฉ่ำโผล่ออกมาให้เห็น ขนาดของเขาใหญ่และหนากว่าวายุมีเส้นเลือดปูดนูนอย่างน่ากลัว ในขณะที่ของวายุจะยาวกว่า

“มึงไม่ต้องทําหน้าเหมือนแมวขี้สงสัย” อัคคีตวาดเมื่อเห็นพายมองมาอย่างงุนงง

“มึงทำให้ไอ้วายุยังไงก็ทำแบบนั้นให้กูด้วย!”

“พร้อมกัน? มันเข้าไม่ได้ค่ะ” ความซื่อบื้อที่มาผิดเวลา

“โง่ฉิบหาย!! มึงอมสลับกันไม่เป็นรึไงอีควาย แค่นี้ต้องให้สอน!”

เขาบังคับเอามือของพายมานวดคลึงแกนกายของเขา ซึ่งมือเล็กๆ ของพายก็ไม่สามารถกำรอบท่อนเอ็นของเขาได้

“พายอมของพี่คีก่อน แล้วก็มาอมของพี่ สลับกันไปมา ไม่เป็นไรครับอย่ากลัว อย่างน้อยตอนที่สลับกันจะได้พอมีเวลาหายใจไง ช้าๆ เบาๆ ไม่ต้องรีบ ระหว่างนั้นจะร้อง จะคราง เรียกพี่คี เรียกพี่วายุ ก็เอาตามที่พายสะดวกเลยครับ”

วายุค่อยๆ ต้อนให้เจ้าลูกแมวตัวน้อยให้เชื่อง ในขณะที่อัคคีไม่ได้ใจดีขนาดนั้น ทันทีที่พายคายท่อนเอ็นของวายุออก อัคคีก็สอดท่อนเอ็นของเขาเข้าแทนที่ทันที

ปากนุ่มๆ นั่นมันทำให้เขาถึงกับร้องครางออกมาให้ได้ยิน แม้พายจะยังไม่ได้ดูดรูดก็ตาม

“อ่า... ดูดดิวะ! ดูดเหมือนเวลาที่มึงทำให้ไอ้วายุ!”

พายจำยอมทำตามอย่างไม่อาจขัดใจได้ ปากรูดสาวท่อนเอ็นให้เขาตามคำสั่ง ในขณะที่มือก็ชักให้วายุไปด้วย ไม่กี่นาทีก็เปลี่ยนมาครอบดูดท่อนเอ็นของวายุต่อ สลับกันไปมาอยู่อย่างนั้นจนน้ำลายเคล้าน้ำเมือกใสเปรอะไปทั่วปาก

“อ่าส์  ดีมาก โคตรดีเลยสัส” อัคคีคำราม

“ใช่ไหมไอ้คี อื้มม ปากนุ่มดีจริงๆ ครับพาย ลึกอีก…”

สองหนุ่มผลัดกันโยกเข้าออกมือและปากของเธออย่างไม่เกรงใจ ความร้อนพุ่งกระฉูดมากขึ้นเป็นเท่าตัว เสียงทรมานดังอึกอักอยู่ในลำคอ ในขณะที่เรือนร่างร่อนส่ายไปมาตามแรงสัมผัสจากมือของสองหนุ่ม

“อึก!  อื้อ! อ๊อก!”

น้ำลายในปากไหลย้อยตกคางมากกว่าเดิมเมื่อท่อนเอ็นของวายุผลุบเข้าออกถี่ขึ้น ในขณะที่มือเองต้องรับแรงกระแทกจากอัคคีไม่ต่างกัน ความเสียวดึงเสียงครางต่ำของสองหนุ่มได้ดี ก่อนที่น้ำกามร้อนจัดจะถูกปลดปล่อยราดรดลงบนใบหน้าและโพรงปากของเธอในเวลาไล่เลี่ยกัน

“อุ๊บ! อื้ม! แค่กๆ!” พายสำลัก

ท่อนเอ็นของวายุถูกดึงออกช้าๆ เช่นเดียวกับของอัคคี หญิงสาวในเวลานี้ยิ่งดูยั่วกาม ใบหน้าลามกและเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำขาวขุ่นของพวกเขามันช่างเร้าใจไม่น้อย

“ต่อเลยดีกว่าว่ะ แม่งแข็งอีกแล้ว”

มือใหญ่ของอัคคีบีบเคล้นไปกับเต้าขาวอวบแรงๆ อีกครั้ง พร้อมปากที่ดูดกลืนยอดดอกสีระเรื่ออย่างเมามัน

“ดูดด้วยดิ”

สองเต้าถูกดูดจากสองพี่น้องคนละข้าง มันให้ความรู้สึกที่ต่างกันนัก คนนึงร้อนแรงราวจะกลืนเธอลงท้อง ในขณะที่อีกคนซ่าบซ่านจนแทบละลาย

และที่กำลังทำให้พายแทบขาดใจเพราะความเสียว คือมือของทั้งคู่ที่กำลังแย่งกันบดเบียด คลึงเคล้นเนินเนื้อของเธอที่ตอนนี้มันแฉะเยิ้มเต็มมือพวกเขา