บทที่ 122 ผู้สมัครใจย่อมติดกับ

ในที่สุด พริมดาวก็ตัดสินใจหยิบคันเบ็ดคันนั้นขึ้นมา แล้วเดินตรงไปยังกราบเรือ

ทว่าความเวิ้งว้างของท้องทะเลเบื้องหน้ากลับทำให้เธอรู้สึกหวิวในใจอย่างประหลาด

หญิงสาวไม่เคยสัมผัสเกมกีฬาตกปลามาก่อน แม้แต่วิธีการเหวี่ยงเบ็ดก็ยังไม่ประสีประสา ทำได้เพียงแอบมองท่าทางของธีรากร แล้วพยายามเลียนแบบอย่างเก้ๆ กังๆ เ...