บทที่ 126 เธอคิดว่าฉันเป็นกระสอบทรายหรือไง

"อีกสองวัน? น่านน้ำสากล?"

คำสองคำนี้กระแทกเข้าสู่โสตประสาทของพริมดาว จนทำให้โลกตรงหน้ามืดดับไปชั่วขณะ ร่างบางโงนเงนจนแทบทรงตัวไม่อยู่

"ฉันไม่สนว่าจะเป็นน่านน้ำอะไรทั้งนั้น! หันหัวเรือกลับเดี๋ยวนี้! เดี๋ยวนี้!"

เธอตะคอกเสียงสั่น มือเรียวเกร็งแน่นจิกท่อนแขนของธีรากรจนเล็บแทบจะจมลึกลงไปในเนื้อ

พริมดาวไ...