บทที่ 138 เจ้านายของพวกเราเชิญคุณไปหา

ร่างของสมหมายสั่นสะท้านอย่างรุนแรง

ปลายมีดอันเย็นยะเยือกที่จ่ออยู่กลางหลังทำให้เรี่ยวแรงของเขาเหือดหายไปในพริบตา เขารู้ดีว่าหากขยับตัวแม้เพียงนิดเดียว คมมีดนั้นคงทะลุขั้วหัวใจเขาเป็นแน่

"ผ... ผมลง... ลงแล้ว..."

เขาตัวสั่นงันงก ขาข้างที่บาดเจ็บแทบพยุงตัวไม่อยู่ จนเกือบจะเรียกว่ากึ่งกลิ้งกึ่งคลานตกลงไ...