บทที่ 141 ข้าก็อยากจะดูเหมือนกันว่าเป็นใคร

บานประตูโลหะหนาหนักเลื่อนเปิดออกอย่างเงียบเชียบ

แสงสีขาวจ้าสาดซัดเข้ามาในอุโมงค์มืดทึบที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอับชื้นและคาวสนิม

พริมดาวหยีตาลงโดยสัญชาตญาณ เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง ร่างของเธอก็เข้ามาอยู่ในรถบัญชาการเคลื่อนที่ซึ่งเต็มไปด้วยแผงวงจรและหน้าจออิเล็กทรอนิกส์ระยิบระยับ

เจ้าหน้าที่คุ้มกันในชุดเครื่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ