บทที่ 17 พ่อเสียแล้ว

"หงส์ฟ้า?"

สมองของพริมดาวว่างเปล่าไปชั่วขณะ นั่นคือหนึ่งในนามแฝงของเธอ แต่มีน้อยคนนักที่จะล่วงรู้ความลับนี้

และในบรรดาคนที่รู้ ก็ไม่มีใครใช้วิธีโทรหาเธอตรง ๆ แบบนี้

"คุณโทรผิดแล้วค่ะ"

น้ำเสียงของพริมดาวเรียบสนิทไร้ความรู้สึก เธอไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายได้เอ่ยปากต่อแม้แต่คำเดียว ก่อนจะกดวางสายทันที

หน้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ