บทที่ 18 ลูกของฉันยอมรับแค่ฉัน

“คุณพริมดาวครับ กรุณารอก่อนครับ”

เหล่าบอดี้การ์ดร่างกำยำที่ยืนประจำการอยู่หน้าประตูรั้วเหล็กดัดลวดลายวิจิตร ก้าวเข้ามาขวางทางพริมดาวอย่างพร้อมเพรียง

แม้สีหน้าและท่าทางของพวกเขาจะดูนอบน้อม แต่ท่อนแขนที่ยื่นมาขวางทางเธอกลับแข็งกร้าวและเด็ดขาด

“หากไม่มีคำสั่งจากท่านประธานหรือคุณชายใหญ่ พวกเราให้คุณเข้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ