บทที่ 63 แผ่นหลังที่คุ้นตา

"เสียชีวิตคาที่"

ร่างกายของพริมดาวสั่นเทิ้มอย่างไม่อาจควบคุม

แต่นั่นไม่ใช่เพราะความหวาดกลัว

หากแต่เป็นความหนาวเหน็บที่เจือปนไปด้วยความสะใจอันบิดเบี้ยว

ตายซะได้ก็ดี

คนที่คิดจะเอาชีวิตเธอ มันสมควรต้องตายก่อน

ณัฐพลมองเห็นประกายความบ้าคลั่งที่ลุกโชนขึ้นในแววตาของหญิงสาวชั่วขณะหนึ่ง หัวใจของเขาพลั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ