บทที่ 86 ฉันอยากกลับไปอยู่ข้างๆ ลุงภูริพัฒน์

บรรยากาศภายในห้องรับแขกเย็นเยียบจับขั้วหัวใจ ราวกับอากาศถูกแช่แข็งจนกลายเป็นน้ำแข็ง

ร่างบางของสิรินทร์สั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ ในที่สุดหยาดน้ำตาก็ไหลรินลงมาอาบแก้ม เธอส่งสายตาเว้าวอนขอความช่วยเหลือไปทางอานันต์ น้ำเสียงสั่นเครือเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและอับอาย

"พี่อานันต์คะ... สิรินทร์... สิรินทร์ไม่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ