บทที่ 90 มีได้เพียงคนเดียวในโลก! ทำไมต้องเป็นเธอ?

อานันต์ยืนนิ่งอยู่กลางห้อง สายตาจับจ้องไปที่บานประตูที่เพิ่งถูกกระแทกปิดลงอย่างแรง

ความขุ่นมัวที่อัดอั้นอยู่ในอกทำให้เขาระบายอารมณ์ด้วยการทุบกำปั้นลงบนโต๊ะทำงานไม้สักเนื้อแข็งเสียงดังสนั่น จนกองเอกสารที่วางอยู่กระเด้งกระดอนขึ้นมา

ทันใดนั้นเอง เสียงเคาะประตูอย่างกล้าๆ กลัวๆ ก็ดังขึ้น

เป็นวิชัย ผู...