บทที่ 98 ในโกดังร้าง

สายลมยามค่ำคืนพัดพาความเย็นเยือกมาปะทะใบหน้า ทำให้ผมเผ้าของพริมดาวปลิวไสวมาติดแก้มที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อกาฬ

"อย่าร้องไห้เลยพริม... ค่อยๆ พูด เกิดอะไรขึ้น?"

เสียงทุ้มลึกและหนักแน่นของณัฐพลดังลอดออกมาจากปลายสาย

เพียงประโยคเดียว ทำนบความเข้มแข็งที่เธอพยายามสร้างขึ้นก็พังทลายลง น้ำตาแห่งความอัดอั้นร่ว...