บทที่ 26 ยอมรับ

ณ โรงพยาบาล

นภัสสรนั่งมองแม่กานแก้วที่นอนหมดสติผ่านกระจกห้อง แววตาเลื่อนลอยไม่รู้ในใจคิดอะไรอยู่ เธอออกจากบ้านหลังใหญ่ก็มาโรงพยาบาลทันที แม้รู้ว่าการมาแต่ละครั้งไม่สามารถเข้าเยี่ยมได้แต่เธอก็อยากมาเห็นหน้าแม่กานแก้ว

เสียงมือถือเรียกสติออกจากภวังค์ความเหม่อลอย อีกฝ่ายรีบคว้ามือถือขึ้นดู

กริ๊ง กริ๊...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ