บทนำ
นภัสสรยอมแลกศักดิ์ศรีเพื่อชีวิตแม่
ขณะที่หมอปัณ… ผู้ชายเย็นชาที่ไม่เชื่อในความดีของใคร กลับลงโทษเธอจากความเข้าใจผิดในคืนหนึ่งที่เปลี่ยนชะตาไปตลอดกาล
เขาเรียกเธอว่า... ผู้หญิงหน้าเงิน แต่กลับกักขังเธอไว้ข้างกายด้วยเงินและความปรารถนา
เมื่ออดีต ความลับ และเด็กในท้องปรากฏขึ้น ความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อ… จะกลายเป็นความรัก หรือพันธะที่ไม่มีวันหลุดพ้น
นิยายดรามาร้อนแรง จากความแค้น สู่รักที่เจ็บที่สุด
บท 1
แนะนำพระเอก นายแพทย์ปัณณวัฒน์ ศิริเวชชัยกุล หรือ หมอปัณ อายุสามสิบหกปี เขาเป็นหลานชายคนเดียวและเป็นทายาทโรงพยาบาลขนาดใหญ่ในภาคใต้
เจ้าของความสูงหนึ่งร้อยแปดสิบเซนติเมตร มีความหล่อและรวย ทำให้สาว ๆ หลงใหล อุปนิสัยส่วนตัว นิ่งเงียบสุขุม แต่อย่าให้ครบแก๊ง ผู้มีบาดแผลทางใจเกี่ยวกับอดีตแฟนสาว
แนะนำนางเอก นางสาวนภัสสร เดชนุสรณ์ หรือ ภัส อายุสิบเก้าปี ด้วยส่วนสูง หนึ่งร้อยหกสิบเซนติเมตร นักศึกษาปีหนึ่งของมหาวิทยาลัยรัฐ รับจ๊อบทำงานเสิร์ฟในช่วงกลางคืนของคลับแห่งหนึ่ง นิสัยส่วนตัว ร่าเริง สดใส ใบหน้ามน เรียบร้อยอ่อนหวานแต่ทันคน เรียนเก่ง เป็นที่รักแก่เพื่อนฝูง
เพื่อนพระเอก นายมาวิน เทวศาวงศ์ หรือ วิน อายุสามสิบเจ็ดปี เจ้าของคลับมาวิน นิสัยส่วนตัว ใจถึงพึ่งได้ พูดน้อยต่อยหนัก รักเพื่อนพ้อง
เพื่อนนางเอก นางสาวปิยวรรณ งามรุ่งโรจน์ หรือ นาง อายุสิบเก้าปี นักศึกษาปีหนึ่ง มหาวิทยาลัยรัฐ เพื่อนสนิทของนภัสสร นิสัยส่วนตัว แก่นเฟี้ยวเปรี้ยวซ่า เป็นเพื่อนกับนางเอก
คุณย่าของพระเอก คุณย่าวิลาวรรณ ศิริเวชชัยกุล หรือ ย่าวรรณ อายุหกสิบสองปี นิสัยส่วนตัว ใจดีมีเมตตา มีเหตุผล และที่สำคัญท่านอยากอุ้มเหลน
<><<<
บทนำ
“อย่าค่ะ หนูขอร้อง” หญิงสาวยกมืออันสั่นเทาไหว้ชายหนุ่มตรงหน้า พร้อมน้ำตาไหลพราก หลังจากมือหนาเหวี่ยงเธอลงเตียงขนาดใหญ่
“อยากได้ฉันเป็นผัวมากถึงยอมลงทุนวางยาปลุกเซ็กซ์ฉันเลยหรือ” ใบหน้าแดงคล้ำ แทบควบคุมอารมณ์และสติไม่อยู่
“หนูเปล่านะ หนูแค่ยกของไปให้ในห้องนั้นแล้วหนูก็ออกมา ไม่ได้ทำอะไรอย่างที่คุณว่าเลยนะคะ” ร่างกายสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว ทั้งที่เธออยู่อีกมุม หากจากคนตัวโตพอประมาณ
“ตอแหล นึกว่าฉันจะเชื่อเด็กอย่างเธอหรือไงฮะ” เมื่อร่างกายเริ่มทนต่ออาการบางอย่างไม่ไหว ชายหนุ่มเริ่มปลดกระดุมเสื้อตัวเองออกทีละเม็ด
เธอลมหายใจที่เริ่มติดขัด เริ่มไม่เป็นตัวของตัวเอง จากคนผิวขาวแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงเห่อ
แววตาแดงก่ำจับจ้องแต่หญิงสาวที่นั่งอยู่มุมอีกฝั่งของที่นอน เขาเผลอหลุบตามองต่ำ ได้ทีหญิงสาวรีบเผ่นลงที่นอนวิ่งไปยังประตูเพื่อหนีเอาตัวรอด
แต่ทว่าขาแกร่งก้าวไม่กี่ก้าว พร้อมแขนแกร่งหนาคว้าเอวคอดกิ่วจากด้านหลัง
“กรี๊ด!” เสียงกรีดร้องลั่นห้องด้วยความกลัวและออกแรงดิ้นทุบตีแขนพัลวัน หญิงสาวแรงเยอะทำให้ชายหนุ่มเหวี่ยงเธอเข้ากำแพง
พลั่ก! คนร่างใหญ่ถาโถมประชิดตัว รวบสองมือยกขึ้นเหนือศีรษะ กระแทกจูบลงบนริมฝีปากที่แผดเสียงร้องไห้ เนื้อตัวเธอสั่นสะท้านอย่างแรงจนคนตัวโตสัมผัสมันได้
ฝ่ามือใหญ่วางบนพุ่มทรวงอกเต่งตึง ก่อนเสื้อถูกกระชากขาดวิ่น เหลือเพียงบราตัวจิ๋วห่อหุ้มเต้าไว้ ความวาบหวิวส่งผลให้หญิงสาวตัวแข็งทื่อไม่กล้าขยับเขยื้อน เขาออกแรงบีบเคล้นอย่างชอบใจ ก่อนทาบทับแนบชิดร่างหญิงสาวจนเธอแทบหายใจไม่ออก
ความใหญ่โตใต้กางเกงโป่งพองปวดหนึบ ลมหายใจรดใบหน้าหญิงสาว เขาละปากออกห่างลากลิ้นร้อนแฉะมายังทรวงอก เขาหยอกเย้าก่อนใช้ปากครอบเต้าทั้งลูกใส่อุ้งปากร้อน สร้างความสยิวแก่เด็กสาว สองมือสวยจับบ่าหนาค่อย ๆ สอดเข้ากลุ่มผมดกดำ
ฝ่ามือร้ายค่อย ๆ เลื้อยต่ำลงขอบกางเกง สอดเข้าในกางเกงผ่านแพนตี้ตัวจิ๋ว เขาวางมือบนโหนกเนินเนื้ออูม มันอุ่นร้อนพอประมาณ นิ้วเรียวยาวเริ่มแหวกกลุ่มเส้นไหมที่ไม่หนามาก ส่งนิ้วเข้าร่องเนื้ออวบอูมช้า ๆ
“อย่าค่ะ หนูกลัว” เมื่อของหวงเริ่มถูกรุกราน
“ฉันจะช่วยให้เธอหายอยากเองสาวน้อย” เขาละปากออกจากเต้านม เงยหน้าขึ้นมองหญิงสาว ที่ยืนหน้าแดงเหงื่อซึมทั้งใบหน้า
“หนูขอโทษ หากทำให้คุณไม่พอใจ หนูไม่รู้จริง ๆ ค่ะ ขอร้องปล่อยหนูเถอะ” ปากบวมเจ่อและเจ็บอ้อนวอนขอร้อง
“ปล่อยแน่แต่ปล่อยใน”
ก่อนจะดึงมือออกจากของหวงและลากร่างเล็กเหวี่ยงลงที่นอนอีกครั้ง
“โอ๊ย! ฮึก” ปากร้องเจ็บจุกแต่ไม่ยอมหยุดนิ่ง เธอกระเสือกกระสนหนีเอาตัวรอด แต่ถูกสองมือจับกระชากข้อเท้าลากมาอยู่ระดับที่เขายืน เธอถีบเท้าไปมาจนกระทั่งถีบเข้าอกหนา ส่งผลให้ชายหนุ่มเซหงายหลัง หญิงสาวกระเถิบถอยหลังกรูดอย่างไว พลิกกายหมายวิ่งไปที่ประตูอีกครั้ง
เธอคว้าที่ประตูเขย่าแต่มันเปิดไม่ออก การกระทำของหญิงสาวบวกกับฤทธิ์ยาทำให้เขาขาดสติ ใบหน้าเหี้ยมเกรียมแสยะยิ้มอย่างชอบใจ เขาไล่ต้อนหญิงสาวจนมุม ความอดทนขาดสะบั้น
ตุบ!
“โอ๊ย!” มือหนาคว้าเข้าที่กลุ่มผมหนายาว กระชากถอยหลังเหวี่ยงลงพื้น
“กรี๊ด!” เสียงร้องพร้อมมือกุมที่ท้องอย่างเจ็บจุกและทรมาน กางเกงถูกดึงกระชากหลุดจากเรียวขาพร้อมแพนตี้น้อยสีดำ
กึก สวบ พรวด
“ไม่ ฮือ ๆ” เหมือนเนื้อตัวแตกเป็นเสี่ยง ๆ แท่งเอ็นลำเขื่องกระแทกเข้าร่องของหวงไม่ทันตั้งตัว
“อ่า แน่นฉิบ” ใบหน้าชายหนุ่มเหยเกแทบขาดใจ เนื้อนุ่มดูดแท่งเอ็นเขาจนเขาต้องครางเสียงดัง
“ฮือ ๆ หนูเจ็บ” พร้อมกับดิ้นรนทั้งที่นอนกับพื้นเพื่อหนีออกห่าง แต่มือหนาจับเอวคอดกิ่วไว้แน่น ส่งแรงอัดหนัก ๆ ใส่อย่างบ้าคลั่ง ไม่สนใจว่านี่คือครั้งแรกของคนใต้ร่าง
“คืนนี้ฉันจะจัดให้ถึงใจเธอเลย ที่กล้าวางยาฉัน อ่า” เขาขบกรามจนมันนูนเป็นสัน เนื้อตัวแดงเพราะฤทธิ์เหล้าและฤทธิ์ยาปลุกเซ็กซ์
บทล่าสุด
#97 บทที่ 97 จบแล้วจ้า
อัปเดตล่าสุด: 5/13/2026#96 บทที่ 96 แฮปปี้
อัปเดตล่าสุด: 5/13/2026#95 บทที่ 95 พี่หมอ...หนูเหนื่อย
อัปเดตล่าสุด: 5/13/2026#94 บทที่ 94 สุขที่ล้นใจ
อัปเดตล่าสุด: 5/13/2026#93 บทที่ 93 โอ้ว... ลัลล้า
อัปเดตล่าสุด: 5/13/2026#92 บทที่ 92 ว่าแล้ว
อัปเดตล่าสุด: 5/13/2026#91 บทที่ 91 หรือว่าจะมีอีกคน
อัปเดตล่าสุด: 5/13/2026#90 บทที่ 90 รักหลงเมียหนักมาก
อัปเดตล่าสุด: 5/13/2026#89 บทที่ 89 ลงโทษ
อัปเดตล่าสุด: 5/13/2026#88 บทที่ 88 ทำยังกะโสด
อัปเดตล่าสุด: 5/13/2026
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













